Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Inner Guests #8 [finale]: Θωμάς Αϊβάζης


Πάνε 15+ χρόνια από τότε που βρισκόμασταν στην αίθουσα του σχολείου για να ανταλλάξουμε δίσκους (σιντί) και κασσέτες. Και τα τρεξίματα σε κοντινές -και όχι μόνο- πόλεις για συναυλίες. Θυμάμαι το φεστιβάλ στο χωριό Τυχερό του Έβρου κάπου στο 1997: νομίζω ότι σε εκείνο το λάιβ πήραμε μια τελευταία δόση της αγνότητας και αθωότητας μιας ολόκληρης εποχής. Από το γεγονός ότο βρισκόμασταν στη μέση του πουθενά, το ξύλο μεταξύ πάνκηδων και μεταλλάδων, το λάιβ των Deus Ex Machina και οι Panx Romana που τόσα χρόνια μετά θυμάμαι ακόμα το πως ένιωθα όταν τους έβλεπα, η συζήτηση μετά με τον Frank, η οδυνηρή διαπίστωση ότι πρέπει να περιμένουμε μέχρι το πρωί για το επόμενο τρένο, ο υπνος στο παγκάκι της εισόδου μιας εκκλησίας στη μέση του πουθενά [πρωταγωνιστές σε θρίλερ], το ροχαλητό μου που κρατούσε ξύπνιο τον Θωμά, το κατουρημα στον φράχτη της εκκλησίας που μας έκανε να γελάμε, τα κουνούπια που μας έφαγαν ζωντανούς.
Η μεταλυκειακή φάση φέρνει αποστάσεις, βρισκόμαστε για μερικές συναυλίες σε Ξάνθη και Θεσσαλονίκη. Και μετά χανόμαστε. Ο Θωμάς κάνει εκπομπές στον ιστορικό Ρόδον FM στις Σέρρες και το ραδιόφωνο είναι αυτή τη φορά ο συνδετικός κρίκος. Βρισκόμαστε τυχαία κάπου στο 2006-07 και ξεκινάει εκπομπές στην Ξάνθη παρόλο που μένει στην Κομοτηνή. Έχει τύχει να έρθει για εκπομπή παρόλο που χιονίζει, να έχει πέσει το ρεύμα στο ραδιόφωνο και να αναγκάζεται να γυρίσει πίσω. Χωρίς γκρίνια.  
Όπως λέει και ο ιδιος: Για την καύλα ρε μαλάκα.

[σε ενεστώτα χρόνο, ο Θωμάς συμπαρουσιάζει με τον Last Gamuzao μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εκπομπές που μπορεί να βρείτε: Μέσα Στη Βρωμιά.]

Ακολουθούν τα 10+1 αγαπημένα του άλμπουμ με αντίστροφη σειρά και σχόλιο από τον ίδιο.
 
###

10. Cloud Nothings : Attack on Memory ( Carpark ) { ..άρωμα Fugazi , παραγωγη Albini }
09. Grimes : Visions ( 4AD / Arbutus ) { Ενα σαχλό vintage Μουνάκι , υπνωτικά beats & φωνητικά}
08. Karriem Riggins : Alone together ( Stones Throw ) {. . το φάντασμα του J DILLA , παραγωγη απο αλλου}
07. Swans : The Seer ( Young God ) {κάθαρση, ενας στιχος που λέει
06. Flying Lotus : Until the quiet comes ( warp ) {..η ηρεμια που ποτέ δεν έρχεται }
05. Death Grips :The money store / No Love deep web ( Epic / Self realeased ) {και μόνο για το κομμάτι, άλλος άνθρωπος)
04. Converge : All we Love we leave behind ( Epitaph ) { hardcore με καρδιά }
03. GEOFF BARROW projects :
      I . Quakers ( stones throw )  {ο πιο Fucked up δίσκος της χρονιάς,αγάπη για τους Public Enemy και Madlib)
      II . DROKK: Music Inspired by Mega City μαζί με τον Ben Salisbuty ( Invada ) {To comic τα σπάει , οποτε βρεθηκε και το OST του}
      III. BEAK > : >> ( Invada )  {..τρελαίνομαι για Can , οπότε ο δίσκος των Beak ειναι λυτρωτικός , καύλ}
02. The Evens : The Odds ( Dischord ){ ο Ιan Mackay είναι ο μουσικός μου ήρωας, minor threat, Fugazi, ακόμα και να έκλανε στον δίσκο θα ήταν ψηλά)

01 FIONA APPLE : THE IDLER WHEEL . . . (Epic ) {αν δεν νοιώσεις κάτι ακούγοντας το, δεν θα νοιώσεις ούτε εμένα, Λύτρωση σε όλους τους τομείς}

+1  (ΤΑΦ: ΜΟΝΟ ΧΡΩΜΑ ) {για μια καινούρια αρχή  . . το τέλειο Soundtrack  }

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

Inner Guests #7: PanagiotisK Standup

PanagiotisK Standup: Κωμικός, μηχανικός, μουσικός. Αλφαβητικά τα έβαλα. Για να τα πάρουμε με χρονολογική σειρά όμως, γνωριστήκαμε χάρις στο δεύτερο (σπουδές στην ίδια πόλη- Ξάνθη), κρατήσαμε επαφή χάρις στο τρίτο (συναυλίες, ψηφιακό μουσικό feedback, εκπομπές) και ξαναβρεθήκαμε χάρις στο πρώτο. 
Και ξαναερχόμαστε στο πρώτο: το πόσο μας έχει λείψει κάτι το συνειδητοποιούμε όταν το χάσουμε. Έτσι λένε. Το αυθεντικό, πηγαίο γέλιο όμως, συνειδητοποιείς πόσο σου έχει λείψει όταν το ξαναβρείς. Αυτό επαθα όταν βρέθηκα στην τελευταία (από τις τέσσερις) παραστάσεις του Παναγιώτη στη Θεσσαλονίκη.  Παιδικά τραύματα και πιστέψτε με: έκλαιγα από τα γέλια. Δεν θα κάνω σπόιλερ παρόλο που με τρώει. Κρατήστε το όνομα και μη χάσετε ευκαιρία αν σας δοθεί.

Η λίστα που ακολουθεί είναι τα αγαπημένα του κομμάτια για τη χρονιά με αναφορά σε καλλιτέχνη και άλμπουμ. Παραπάνω από ενδιαφέρουσα, τσεκάρετε!

###

1. The Seer, by The Swans
album: The Seer
2. My Bones, by Tom Williams and the Boat
album: Teenage Blood
3. Revolution, by Dr. John
album: Locked Down
4. Blunderbuss by Jack White
album: Blunderbuss
5. Legend by Mono
album: For my Parents
6. Valentine by Fiona Apple
album: Idler Wheel
7. Be That Way by Groundation
album: Building an Ark
8. Protection by The Invisible
album: Rispah
9. Reboot the Mission by The Wallflowers
album: Glad All Over
10. Sleepwalker by Moon Duo
album: Circles
11. I Bought My Eyes by Ty Segall Band
album: Slaughterhouse
12. There's No Leaving Now by Tallest Man on Earth
album: There's No Leaving Now
13. Bleeding Muddy Water, by Mark Lanegan
album: Blues Funeral
14. Who, by David Byrne and St Vincent
album: Love This Giant

Inner Guests #6: Κώστας Μπόρσης


Στη γνωριμία μας το 2006 σε μια συναυλία των Film στην Ξάνθη (στα πλαίσια της "Angel B" περιοδείας τους) είδα μία μπάντα που -πέρα από τη δεδομένη ποιότητα της- στο προσωπικό επίπεδο είναι άνθρωποι που θες να γνωρίσεις. Και θέλουν κι αυτοί. Παρόλο που η συναυλία ηταν διοργανωμένη από ραδιόφωνο της πόλης, όταν τους μιλήσαμε για συνέντευξη, ήρθαν σύσσωμοι στο στούντιο του φοιτητικού ραδιοφώνου που μόλις είχαμε στήσει. Βολτάραμε, ακούσαμε ένα νέο -τότε- κομμάτι με τίτλο Young Folks, μιλήσαμε για μουσική, χαζολογήσαμε.
Ο Κώστας Μπόρσης (με τον οποίο κρατήσαμε ψηφιακή, σποραδική επαφή και feedback) σε μουσικό επίπεδο ευθύνεται για τα πιο ευφάνταστα και σωστά δοσμένα τύμπανα που έχω ακούσει εντός συνόρων. Έχω την εντύπωση πως είναι από τους βασικούς λόγους που το Persona (2009) μου είχε κάνει τόσο μεγάλη εντύπωση. Το παίξιμο και η παραγωγή των ντραμς είναι σημείο κλειδί σε ένα άλμπουμ με τέτοια ατμόσφαιρα και συναισθήματα. Αν κοιτάξει κανείς τα βήματα άλματα αυτής της μπάντας από το ένα άλμπουμ στο άλλο, δεν μπορεί παρά να ανυπομονεί για τη συνέχεια.

Η λίστα που ακολουθεί είναι -χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό- τα αγαπημένα του ακούσματα μέσα στη χρονιά.

###

1. Grizzly Bear - Yet Again
2. Etten - Lappuggla
3. Lana Del Ray - Born to Die
4. Χρήστος Λαϊνάς - Η Αγάπη Θα Λάμψει
5. Μανώλης Αγγελάκης - Ο Άνθρωπος Βόμβα
6. How To Dress Well - Cold Nites
7. Imagine Dragons - Visions
8. M83 - Hurry Up We're Dreaming
9. Florence And The Machine - Spectrum
10. Chromatics - Kill For Love

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Blogovision 2012 - #1: Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend!


Μια κορυφαία -όχι μόνο στον ήχο της- μπάντα, που κάνει ένα δεκαετές δισκογραφικό διάλειμμα και στο ενδιάμεσο τα μέλη της κρατάνε (κάτι παραπάνω από) επαφή με τη δημιουργική διαδικασία.
Τι θέλω να πω: Όλες οι μπάντες μετασχηματίζουν το μουσικό παρελθόν σε παρόν. Οι GY!BE είναι και παρελθόν και παρόν μαζί.

Και μπορεί αυτό το άλμπουμ να μου θυμίζει κάτι όμορφο, σημαντικό και σχεδόν ξεχασμένο: πως είναι να ακούς μουσική χωρίς να κάνεις κάτι άλλο. Τίποτα όμως. Και όχι ψυχαναγκαστικά, είναι αρκετό αυτό που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή για να υπερκαλύψει όλη την χωρητικότητα του χρόνου. Αυτό νομίζω ότι είναι κάτι πραγματικά μοναδικό. Ωστόσο, αυτό το δίσκο θα μπορούσα να τον χρησιμοποιήσω και σαν ηχητικό background, σαν soundtrack: στην επανάσταση, στην καταστροφή του κόσμου, στην αναγέννηση του. Σε κάτι που να είναι δυνατό και επιδραστικό όσο και οι ήχοι αυτού του άλμπουμ.

Μία μέρα πριν την υποτιθέμενη καταστροφή, αφιερώστε μία ώρα για να το ακούσετε. Εκεί, ο κόσμος ολόκληρος καταστρέφεται και ξαναχτίζεται συνεχώς.

###

So far Fin

01: Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend!
02: Tame Impala - Lonerism

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Inner Guests #5 : Στεφανάκης



Η μεγαλύτερη συλλογή δίσκων που έχουν δει τα μάτια μου. Ίσως και η μεγαλύτερη συλλογή εισιτηρίων συναυλιών. Χαζεύαμε μια μέρα τα εισιτήρια και μετά του ήρθε να συμμαζέψουμε και να κατηγοριοποιήσουμε τις αφίσες από ταινίες, συναυλίες και μπάντες. Χάσαμε ένα δίωρο από τη ζωή μας και κερδίσαμε κάνα δυο χρόνια από τα γέλια. Ωραία πράματα.

Το καλό με τον "Στεφανάκη" είναι ότι έχει ακούσει ένα προς ένα αυτά τα άλμπουμ.  Και έχει χαρίσει -δεν ξέρω πόσα αλλά σίγουρα- πολλά απ' όσα δεν του άρεσαν. Ήταν και παραμένει ο καλύτερος δοκιμαστής σκληρών ήχων (Στεφανάκη τώρα γελάς σίγουρα) και ο πρώτος άνθρωπος που σκέφτομαι όταν θέλω να ακούσω κάτι από αυτή τη σκοτεινή μεριά της μουσικής.

Η λίστα του είναι δεδομένα ενδιαφέρουσα και παίζει σε πολλά παρακλάδια του metal, από post, doom, epic και black μέχρι αγνό hard rock. Απόλαυcoν!

###

Alcest - Les Voyages De L'Âme
Altar Of Oblivion - Grand Gesture Of Defiance
Arc Of Ascent - The Higher Key
Bullet - Full Pull
Christian Mistress - Possession
Deathspell_Omega - Drought
Graveyard - Lights Out
Jess and The Ancient Ones - s/t
Royal Thunder - CVI
Witchcraft - Legend

Blogovision 2012 - #2: Tame Impala - Lonerism


Διαβάζουμε πολύ συχνά ότι αυτό το άλμπουμ έχει κλείσει μέσα στα 52 λεπτά του 50 χρόνια ήχων. Συμφωνώ. Η ψυχεδέλεια, οι ποπ αναφορές, οι κιθάρες και η ανεμελιά των 60's και 70's, η κυκλοθυμία των 80's και η εναλλακτικότητα των 90's. Νομίζω όμως ότι αυτό είναι καλύτερα να το ακούς. Δηλαδή, διαβάζοντας ξανά τις πρώτες τρεις γραμμές αυτού του ποστ, δυσκολεύομαι να μην τις αντιμετωπίσω ως απλές παπαριές. Και δεν είναι μόνο αυτό: δεν αποτελούν καν κάποιο πιστοποιητικό ποιότητας. Ευτυχώς δηλαδή, γιατί μετά την επιτυχία του Lonerism θα ακούγαμε από παντού αχταρμάδες, υποψήφιους για άλμπουμ της χρονιάς. Το μυστικό της δημοφιλίας του άλμπουμ αυτού, δεν είναι καν το γεγονός ότι κατάφερε τα ανωτέρω με μεγάλη επιτυχία. Κι ας είναι (και αυτό) αλήθεια.

Το σημείο στο οποίο εγώ εντοπίζω την απήχηση αυτού του δίσκου, είναι ένα: το hype.

Οι λίστες έχουν εγκλωβιστεί σε μια ψυχαναγκαστική διαδικασία και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο απείχα πέρυσι και ο αυτός για τον οποίο χαίρομαι σα μικρό παιδί που το κάνω φέτος: ψυχολογική απεμπλοκή από τέτοιου είδους σαχλαμάρες.

Βέβαια, το Lonerism είναι δισκάρα. Πέρα από το γεγονός ότι ένας 26χρονος ευφυέστατος καΐλας (Kevin Parker) κρύβεται πίσω από όλες τις συνθέσεις, όλα τα όργανα, τις ενορχηστρώσεις, τα φωνητικά, τα πάντα. Πόσο όμορφες μελωδίες έχει σκαρφιστεί, πόσο έξυπνα τις έχει παντρέψει με την ψυχεδέλεια των ήχων του, άψογη παραγωγή και μια φωνή που είναι σαν να περίμενε 24 χρόνια τον ιδιοκτήτη της να πειραματιστεί με αυτούς τους ήχους. Μια φωνή που "βγαίνει" ζωντανά ακόμα καλύτερα. Εν τέλει, ένας πολύ, πολύ αγαπημένος δίσκος.

###

So far

02: Tame Impala - Lonerism

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Inner Guests #4: κτίρια τη νύχτα

Ο τέταρτος στη σειρά καλεσμένος στα Inner Guests Sessions έχει ήδη πέντε άλμπουμ, ένα ντέμο, ένα πρόσφατο λάιβ δίσκο και δύο συμμετοχές σε συλλογές. Είναι εννιά το βράδυ και ακούω -όπως πριν από κάθε καλεσμένο που είναι μουσικός- το τελευταίο άλμπουμ του κτίρια τη νύχτα με τίτλο σημειώσεις άλυτων θεμάτων. Κυκλοφορία 2011 αλλά το άκουσα φέτος. Το άκουγα αρκετά κάπου μέσα στον Μάιο αλλά ο συγχρονισμός ήταν κακός τότε, μου είχε φανεί απλά πανέμορφο. Ε λοιπόν, τώρα το ακούω με ακουστικά και γράφω αυτό το κείμενο. Είμαι στο πρότελευταίο (εικοσάλεπτο) κομμάτι. Πραγματικά άνθρωποι, δεν έχω λόγια. Είναι το καινούριο Κουστουμάκι (The Boy). Τι εννοώ; Από τις εικόνες των στίχων, τη φωνή και τους ήχους (μεγάλο κεφάλαιο): όλα τόσο αληθινά, όλα τόσο ανυπόκριτα. Είναι η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι ο άνθρωπος που έφτιαξε αυτό το άλμπουμ, μοιράστηκε μαζί σου ένα κομμάτι του εαυτού του. Και η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι ακόμα ένα άλμπουμ μπήκε στη λίστα αυτών που θα κουβαλάς για καιρό. Κλείστε τα όλα και ακούστε το δυνατά.

πι.ες: το καινούριο του άλμπουμ τιτλοφορείται "Κενοί Χώροι" και θα κυκλοφορήσει αρχές του 2013 σε βινύλιο.

Μετά από αυτή τη γραμμή ο λόγος δίνεται στον κτίρια τη νύχτα:

###

Οι περισσότερες μουσικές που άκουσα φέτος δεν ήταν φετινής σοδειάς. Εντούτοις, αυτά είναι κάποια νέα άλμπουμ που μου άρεσαν. Με αλφαβητική σειρά:

Clark - Iradelphic
Flesh Candy - Neither so big, nor so lovely
Flying Lotus - Until the quiet comes
John Maus - A Collection of rarities...
Larry Gus - Silent Congas
Mac Demarco - 2
Swans - The seer
Tame Impala - Lonerism
Άγγελος κυρίου - Αδελφός και αδελφή των αδελφών Grimm
Φυτά - Φυτά τηγανητά